Fastfood, de Oscars en Donald Trump. Dat zijn één van de eerste associaties die je krijgt als je het hebt over de Verenigde Staten. Voor CB’er Elise Hams is de associatie net iets anders; thuis. Het afgelopen half jaar heeft ze haar minor mogen volgen in de blauwe staat Illionois en is op slag verliefd geworden. Ze heeft alles op alles gezet om daar langer te mogen blijven en met succes. Ze blijft tot het einde van het schooljaar extra lessen volgen in de VS. ‘’Ik denk nu al ‘hopelijk is het nog geen mei.’’’
Elise zag de universiteit staan bij de partner schools op brightspace en ging er meer over opzoeken. ‘’Het was precies wat ik zocht in een school,’’ glimlacht ze. De universiteit is een culturele school vol lessen over theater en muziek. ‘’Beide doe ik al best lang. Ik acteer wel eens in short films bijvoorbeeld en heb vorige jaar ook mijn eerste album uitgebracht. Ik wist dat dit de school was waar ik naartoe moest.’’
Uitdaging
Zomaar naar school in de Verenigde Staten is niet heel makkelijk, vertelt de CB’er. ‘’Het was enorm veel geregel. Ik moest een VISA regelen in de periode dat die net waren stopgezet en het financiële kaartje was geen pretje.’’ Ook het land zelf is erg duur. ‘’Ik ben zo 300 euro aan boodschappen kwijt per maand. Alles hier is heel duur, maar het is het wel waard. Ik heb hier een ongelofelijke ervaring aan over gehouden namelijk.’’
‘’De mensen is één van de grootste redenen dat ik hier wil blijven,’’ glundert Elise. ‘’Ik heb hier echt een community om me heen. Op deze school is iedereen enorm open-minded, wat het heel makkelijk maakt om mezelf te zijn. Ik studeer nu in een klein dorp, dus veel is er niet te doen.’’ Toch maken Elise en haar studiegenoten er wat van. Zo gaan ze iedere donderdag naar de karaoke toe, kan er ook op een dinsdag avond een drankje gedaan worden en doen ze nog veel meer gezellige activiteiten.
Lessen en cultuur
‘’Ik zit dus op een hele culturele school,’’ legt de student uit. ‘’Zo heb ik lessen in theater, regie, muziektheorie en ook producen. Dat laatste heeft me ook geholpen met het realiseren van mijn eerste album. Ik was al langere tijd ermee bezig, maar nu weet ik hoe produce programma’s werken en kon ik er veel meer mee. Daar ben ik wel blij mee.’’ Daarnaast schrijft ze op dit moment ook haar eerste film, helemaal op eigen initiatief. ‘’Ik ben zelf onderzoek gaan doen met hoe zo’n script er dan uitziet. Daardoor heb ik een voorsprong tijdens de lessen. Zo blijft er veel tijd over voor mij om dit land en de mensen nog verder te ontdekken.’’
Als er iets is wat als een cultureshock kwam voor Elise dan is het wel de ‘casual’ kleding, die een iet wat andere betekenis heeft dan in Nederland. ‘’Mensen gaan gewoon in hun pyjama naar school,’’ lacht ze hard. ‘’Ik heb ook een Nederlandse vriendin hier die heel erg van blazers houdt, maar die voelt zich nu helemaal overdressed.’’ Ook verbaasde het Elise steeds weer hoe weinig Amerikanen weten over de rest van de wereld. ‘’’Manchester ligt dat in London?’ is letterlijk een keer aan mij gevraagd.’’
Nooit meer vertrekken
Als het aan de songwriter lag, ging ze hier nooit meer weg. ‘’Maar dat is helaas niet realistisch’’, vertelt ze betreurend. ‘’Ik moet natuurlijk eerst Creative Business afmaken, maar daarnaast helpt de politieke situatie van het land ook niet heel erg mee.’’ Persoonlijk heeft Elise er gelukkig niet veel last van, behalve als ze in grotere steden is. ‘’In Chicago is er bijvoorbeeld wel veel ICE, waardoor ik wel altijd alert ben.’’
‘’Het gene wat ik het meest ga missen zijn, ik ga in herhaling vallen, maar alle geweldige mensen om mij heen. Iedereen kent elkaar, ik word hier volledig geaccepteerd zoals ik ben en ik heb hier echt mijn thuis gevonden. Stiekem hoop ik dat de tijd heel langzaam gaat, zodat ik er nog langer van kan genieten.’’ Kortom: op het moment dat zij de kans krijgt om terug te gaan, pakt ze het eerste vliegtuig!